Showing posts with label ജി ശങ്കരക്കുറുപ്പ്. Show all posts
Showing posts with label ജി ശങ്കരക്കുറുപ്പ്. Show all posts

Saturday, August 7, 2021

രണ്ട് പക്ഷി


 




- രബീന്ദ്രനാഥ് ടാഗോര്‍

(വിവര്‍ത്തനം : ജി ശങ്കരക്കുറുപ്പ്)


കൂട്ടിലെക്കിളി കൂടി തന്‍ പൊന്‍കൂട്ടില്‍,

ക്കാട്ടിലെക്കിളി കാട്ടിലു,മെന്നാലും

സംഗതി വന്നു കാണാന്‍ പരസ്പര-

മിംഗിതം വിധിയ്ക്കെന്തായിരുന്നുവോ?


കാട്ടുപക്ഷി വിളിച്ചു : "വാ ചങ്ങാതീ,

വീട്ടുപക്ഷീ, വനത്തിലേയ്ക്കെന്‍ കൂടെ."

വീട്ടുപക്ഷി ക്ഷണിച്ചു : "വരികെടോ

കാട്ടുപക്ഷീ, സുഖിച്ചുകൂടാം കൂട്ടില്‍."


"ഇല്ല, ചങ്ങലയ്ക്കുള്ളില്‍ കുടുങ്ങാന്‍ ഞാ-

നില്ല"യെന്നായി കാട്ടിലെപ്പൈങ്കിളി.

"ഹായി! കാട്ടിലേയ്ക്കെങ്ങനെ പോരു"മെ-

ന്നായി കൂട്ടിലിരിക്കുന്ന കൂട്ടാളി.


കാട്ടുപക്ഷി വനത്തിലെയോരോരോ

പാട്ടു പാടീ പുറത്തിരുന്നങ്ങനെ.

വീട്ടുപക്ഷി പഠിച്ച പദമുരു-

വിട്ടു, ഹാ, ഭാഷ രണ്ടുമെന്തന്തരം!


"പാടി നോക്കൂ, നീ, കൂട്ടിലെച്ചങ്ങാതീ

കാടിന്‍ പാട്ടെ"ന്നായ് കാട്ടിലെപ്പൈങ്കിളി.

കൂട്ടിലെക്കിളി ചൊല്ലി : "പഠിക്കൂ നീ

കൂടിന്‍ സംഗീതം, കാട്ടിലെച്ചങ്ങാതീ."


കാട്ടുപക്ഷി പറഞ്ഞു : "പഠിപ്പിച്ച

പാട്ടുപാടാനെനിക്കില്ല കൌതുകം."

ഓതി കൂട്ടിലെപ്പക്ഷി : "ഞാനാ വന-

ഗീതികളയേ, പാടുന്നതെങ്ങനെ?"


ചൊല്ലി കാട്ടിലെപ്പക്ഷി : "ഘനനീല-

മല്ലീ നിര്‍ബ്ബാധസഞ്ചാരമംബരം?"

ചൊല്ലി കൂട്ടിലെപ്പക്ഷി : "മറ ചൂഴ്ന്ന-

തല്ലീ സുന്ദരസ്വച്ഛമിപഞ്ജരം?"


"നിന്നെ നീ സ്വയം മുക്തമായിട്ടുടന്‍

തന്നെ വിട്ടാലും മേഘനിരകളില്‍."

"നീ നിഭൃതസുഖദമാമിക്കൂട്ടിന്‍-

കോണില്‍ബ്ബദ്ധമായ് സ്വൈരമിരുന്നാലും."


"ഇല്ല,വിടെപ്പറക്കുവാനെങ്ങിടം!"

"ഇല്ല മേഘത്തിലെങ്ങിരിക്കാന്‍ സ്ഥലം!"

രണ്ടു പക്ഷിയുമീവിധം സ്നേഹിക്കു-

ന്നുണ്ടു, പക്ഷെ, കഴിവീലടുക്കുവാന്‍.


കൂടിനുള്ള പഴുതില്‍ മുഖം മുഖ-

ത്തോടിടയ്ക്കൊന്നുരുമ്മിയിരിക്കുന്നു.

പേര്‍ത്തും കണ്‍കളെക്കളോടന്യോന്യം

കോര്‍ത്തുമങ്ങനെ മേവുന്നു മിണ്ടാതെ.


തമ്മില്‍ത്തമ്മിലറിവാന്‍ കഴിവീല,

താനാരെന്നു പറഞ്ഞറിയിക്കാനും.

ഒറ്റപ്പെട്ടു ചിറകു കുടഞ്ഞു കൊ-

ണ്ടൊപ്പം രണ്ടു കിളിയുമിരിക്കുന്നു.

'ഒന്നടുത്തു വരികെ'ന്നവര്‍ തമ്മില്‍

ഖിന്നമാം സ്വരം പൂണ്ടു പറയുന്നു.

             

ഓതി കാട്ടിലെപ്പക്ഷി:-

"ഞാനില്ലാ,നിന്‍ കൂടിന്‍റെ

വാതില്‍ വന്നടയുന്ന-

തെപ്പോഴാണെന്നില്ലല്ലോ."

കൂട്ടിലെക്കിളിയുടെ

വാക്യമിങ്ങിനെയപ്പോള്‍

കേട്ടു : "ഹാ, പറക്കുവാ-

നെനിക്കില്ലല്ലോ ശക്തി."


(വിശ്വമഹാകവി രബീന്ദ്രനാഥ് ടാഗോറിന്‍റെ കവിതകളില്‍ 101 എണ്ണം തിരഞ്ഞെടുത്ത്, 'ഏകോത്തരശതി' എന്ന പേരില്‍ നാഗരികലിപിയില്‍ സാഹിത്യ അക്കാദമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കൃതിയുടെ വിവര്‍ത്തനമാണ് മഹാകവി ജി ശങ്കരക്കുറുപ്പ് രചിച്ച 'നൂറ്റൊന്നു കിരണങ്ങള്‍'. അതില്‍ നിന്നും എടുത്താണ് 'DUI PAKHI' എന്ന കവിതയുടെ വിവര്‍ത്തനമായ 'രണ്ട് പക്ഷി' ഇവിടെ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നത്.)

image Ⓒ : Sayataru Creation

Wednesday, November 11, 2009

പഥികന്‍റെ പാട്ട്

-ജി.ശങ്കരക്കുറുപ്പ് 

മുകളില്‍ മിന്നുന്ന താരമേ,ചൊല്‍ക നീ-
യകലെയെങ്ങാനും പ്രഭാതമുണ്ടോ?
അരിമ കോലുന്ന നിന്നാനനമിങ്ങനെ
വിരിവതെന്തത്ഭുതഹര്‍ഷവായ്പാല്‍?
കുളിര്‍ കോരിയിട്ടിട്ടും നിന്നോടൊപ്പം കിട-
ന്നിളകുകയാണെന്നുണര്‍ന്ന ജീവന്‍.
തരളമാം നിന്‍കണ്ണിലോമനേ,കാണ്മു ഞാന്‍
ചിരിയോ,തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുനീരോ?

ഇരുളില്‍നിന്നെന്നുമിരുളിലേക്കും സ്വയം
മരുവില്‍ നിന്നെന്നും മരുവിലേയ്ക്കും
പലയുഗമായിക്കടന്നു ചുറ്റിത്തിരി-
ഞ്ഞലയും മനസ്സിന്‍ ദുരന്തദാഹം.
ഉലകിലെ വേര്‍പ്പും പൊടിയുമേലാതെ മേല്‍-
നിലയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന നീയറിയുകയില്ല.
അഴലിന്‍ കഥകളെ വിസ്തരിച്ചീടുന്ന
പഴയ കാലത്തിന്‍ സ്മരണ മാത്രം
ഉടനീളമാര്‍ന്ന വഴികളില്‍ക്കാല്‍ കുഴ-
ഞ്ഞിടറുമെന്നൊട്ടകം നീങ്ങിടുന്നൂ .
പിറകിലും മുന്‍പിലും രണ്ടു പാര്‍ശ്വത്തിലും
മുറവിളിയല്ലാതെ കേള്‍പ്പതില്ല!
ചിലരുടെ തൃഷ്ണ കുറയ്ക്കുവാന്‍ കുത്തുന്നു
പലരുടെ കണ്ണു തണ്ണീരിനായി!
അതിലെഴുമുപ്പിനാല്‍പ്പിന്നെയും പിന്നെയു-
മവരുടെ തൊണ്ട വരണ്ടിടുന്നു!
കരളിന്‍റെ സന്‍ചിയിലാര്‍ദ്രതതന്‍ ചെറു-
കണികയുമില്ലാതെയായ്ക്കഴിഞ്ഞു .
കുളിരും മണവും കലര്‍ന്നൊരു തെന്നലിന്‍
തെളി കൊതിച്ചെരിപൊരിക്കൊള്‍വൂ ഞങ്ങള്‍;
കൊലനിലത്തിങ്കലെച്ചോരതന്‍ പാഴ്മണം
കലരുന്ന കാറ്റേ വരുന്നതുള്ളൂ.
ഒരു മുഖമൂടി വെയ്ക്കാത്ത ചങ്ങാതിയെ-
യരികിലുമകലെയും കാണ്മതില്ല.
നിപുണരാം തസ്ക്കരഘാതകന്മാരുടെ
നിഴലുകളെങ്ങുമനങ്ങിടുന്നു.
അലയുകയാണെന്‍റെയൊട്ടകമീ വഴി-
യ്ക്കലഘുവാം ജീവിതഭാരമേന്തി.

കൊലവിളി കേള്‍ക്കാതെ,കൊലനിലം കാണാതെ,
കലഹവിദൂരമാം വിണ്‍പരപ്പില്‍
ഇരുള്‍ ചുഴന്നീടാതെ,കരളുഴന്നീടാതെ,
ദുരിതദുര്‍ഗന്ധം ശ്വസിച്ചീടാതെ,
അടിമയാക്കീടാതെ,യടിമയായീടാതെ-
യനുജന്‍റെ കണ്ണീര്‍ കുടിച്ചിടാതെ
ഉലകിന്‍റെ സര്‍ഗ്ഗകാലം മുതല്‍ക്കൊന്നിലു-
മുലയാതെ മേവുന്ന മോഹനാത്മന്‍!
ഗഗനകൂടാരം തുറന്നു നീ നൊക്കുകൊ,-
ന്നകലെയെങ്ങാനും പ്രഭാതമുണ്ടോ?
നിരുപമസ്നേഹത്തിന്‍ ചിറ്റോളമോലുന്ന
നിറവെഴും പോയ്കയെങ്ങാനുമുണ്ടോ?
തളരുമെന്നൊട്ടകത്തിന്നിളവേകുവാന്‍
തഴമരുപ്പച്ചയില്ലെങ്ങുമെന്നോ!

(1951- ല്‍ രചിക്കപ്പെട്ട 'പഥികന്‍റെ പാട്ട്' തന്‍റെ കാവ്യജീവിതത്തിലെ സ്പഷ്ടടമായ മാറ്റം കുറിക്കുന്ന കവിതയാണെന്ന് കവി തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു)