Showing posts with label ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട്. Show all posts
Showing posts with label ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട്. Show all posts

Sunday, July 30, 2023

സംതൃപ്തന്‍


 

 

 

 

 - ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട്

 

അയാള്‍ ആരുമാകാം.

 

ജീവിതം അയാള്‍ക്ക് സ്വൈരം കൊടുത്തില്ല.

വിരമിക്കാന്‍ ഒരു ചാരുകസേര കൊടുത്തില്ല.

ഇണ ചേരാന്‍ ഒരിടം,

ഒരു പാത്രം മറവി,

ഇരവിലോ രാവിലോ

ഭയരഹിതമായ ഒരു നിമിഷം - ഒന്നും കൊടുത്തില്ല.

 

എന്നാല്‍ അയാളോ?

ജീവിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷത്തിനും

വാടക കൊടുത്തു.

ഓരോ സ്വപ്നത്തിനും നികുതി കൊടുത്തു.

അന്യരെ വില്‍ക്കാനറിയാത്തതുകൊണ്ട്

തന്നെത്തന്നെ വിറ്റുതീര്‍ത്തു.

സുഖവും ദുഃഖവും സഹിച്ചുസഹിച്ച്

അയാള്‍ വിളഞ്ഞു കടുത്തു.

 

എങ്കിലും

ചിലരെ സ്നേഹിക്കുന്നതുകൊണ്ട്

അയാള്‍ നിരാശനാകുന്നില്ല.

ചിലരാല്‍ സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട്

അയാള്‍ ആനന്ദിക്കാതിരിക്കുന്നില്ല.

അതിലധികം ആഗ്രഹിക്കാത്തതുകൊണ്ട്

അയാള്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നില്ല.

 

ഒരു നിമിഷം പോലും

പൊരുതാതിരിക്കുന്നുമില്ല.

ഒടുവില്‍,

തോറ്റിട്ടും കളി തുടരുന്ന

ഈ ചതുരംഗക്കാരനോട്‌

പത്രക്കാര്‍ ചോദിച്ചു:

     "താങ്കള്‍ക്ക് മടുത്തില്ലേ?"

അയാള്‍ പറഞ്ഞു:

     "ഞാന്‍ സംതൃപ്തനാണ്."

 (കലാകൌമുദിയുടെ 1982 ഡിസംബര്‍ 19 ലക്കത്തില്‍ വന്ന ഈ കവിത, ശ്രീ ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാടിന്‍റെ ഗസല്‍ എന്ന കവിതാസമാഹരത്തില്‍ നിന്നുമെടുത്താണ് ഇവിടെ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നത്)

Thursday, July 30, 2020

സദ്‌ഗതി










-
ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട്

ഒടുവിലമംഗളദര്‍ശനയായ്
ബധിരയായന്ധയായ് മൂകയായി
നിരുപമ പിംഗലകേശിനിയായ്
മരണം നിന്മുന്നിലും വന്നുനില്‍ക്കും.

പരിതാപമില്ലാതവളൊടൊപ്പം
പരലോകയാത്രയ്ക്കിറങ്ങും മുമ്പേ
വഴിവായനയ്ക്കൊന്നു കൊണ്ടുപോകാന്‍
സ്മരണ തന്‍ ഗ്രന്ഥാലയത്തിലെങ്ങും
ധൃതിയിലെന്നോമനേ നിന്‍ ഹൃദയം
പരതിപ്പരതിത്തളര്‍ന്നുപോകെ,
ഒരുനാളും നോക്കാതെ മാറ്റിവച്ച 
പ്രണയത്തിന്‍ പുസ്തകം നീ തുറക്കും.
അതിലന്നു നീയെന്‍റെ പേരു കാണും
അതിലെന്‍റെ ജീവന്‍റെ നേരു കാണും.

പരകോടിയെത്തിയെന്‍ യക്ഷജന്മം
പരമാണു ഭേദിക്കുമാ നിമിഷം
ഉദിതാന്തരബാഷ്പപൌര്‍ണ്ണമിയില്‍ 
പരിദീപ്തമാകും നിന്നന്തരംഗം.
ക്ഷണികേ ജഗല്‍സ്വപ്നമുക്തയാം നിന്‍
ഗതിയിലെന്‍ താരം തിളച്ചൊലിക്കും.

(1991ലാണ് ഈ കവിത പിറക്കുന്നത്)      
                                               
  

Thursday, December 18, 2014

മദർ തെരേസയ്ക്കു മരണമുണ്ടെങ്കിൽ








- ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് 

നരബലി കൊണ്ട്
കുരുതിയടുന്ന 
രുധിരകാളി തൻ 
പുരാണഭൂമിയിൽ 
പരദേശത്തു നി-
ന്നൊരു പിറാവുപോൽ 
പറന്നു വന്നതാം 
പരമസ്നേഹമേ,
പല നൂറ്റാണ്ടായി
മകുടമോഹത്തിൻ
മരണശംഖൊലി
മുഴങ്ങുമീ മണ്ണിൽ 
ജനകനില്ലാതെ,
ജനനിയില്ലാതെ,
കുലവും ജാതിയും 
മതവുമില്ലാതെ,
തെരുവിൽ വാവിട്ടു 
കരയും ജീവനെ 
ഇരുകയ്യാൽ വാരി-
യെടുത്തു ചുംബിക്കും 
മഹാകാരുണ്യത്തിൻ
മനുഷ്യരൂപമേ,
ഒരു വെളിച്ചത്തിൻ 
വിമലജീവിതം
വെറുമൊരു ചാര-
കഥയെന്നെണ്ണുന്ന
തിമിരകാലത്തി-
ന്നടിമയായ ഞാൻ 
നറും മുലപ്പാലി-
ലലക്കിയ നിൻറെ 
തിരുവസ്ത്രത്തുമ്പിൽ
നിണം പുരണ്ടൊരെൻ
കരം തുടചോട്ടെ.

മഹാപരിത്യാഗം 
മറന്ന ഭാരതം
മദർതെരേസയെ
മറക്കുമെങ്കിലും 
മദർ തെരേസയ്ക്കു
മരണമുണ്ടെങ്കിൽ
മരണമല്ലയോ
മഹിത ജീവിതം?                    
        

Tuesday, November 8, 2011

സദ്ഗതി

-ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട് 


ഒടുവില്‍ അമംഗളദര്‍ശനയായ് 
ബധിരയായന്ധയായ് മൂകയായി
നിരുപമപിംഗലകേശിനിയായ്
മരണം നിന്‍മുന്നിലും വന്നുനില്‍ക്കും  


പരിതാപമില്ലാതവളൊടൊപ്പം
പരലോകയാത്രയ്ക്കിറങ്ങും മുമ്പേ 
വഴിവായനയ്ക്കൊന്നു കൊണ്ടുപോകാന്‍
സ്മരണതന്‍ ഗ്രന്ഥാലയത്തിലെങ്ങും    
ധൃതിയിലെന്നോമനേ നിന്‍ഹൃദയം
പരത്തി പരത്തി തളര്‍ന്നുപോകെ,
ഒരുനാളും നോക്കാതെ മാറ്റിവച്ച
പ്രണയത്തിന്‍ പുസ്തകം നീ തുറക്കും.
അതിലന്നു നീയെന്‍റെ പേരു കാണും...
അതിലെന്‍റെ ജീവന്‍റെ നേരു കാണും... 
      
പരകോടിയെത്തിയെന്‍ യക്ഷജന്‍മം
പരമാണു ഭേദിക്കുമാ നിമിഷം
ഉദിതാന്തരബാഷ്പ പൌര്‍ണമിയില്‍
പരിദീപ്തമാകും നിന്നന്തരംഗം
ക്ഷണികേ ജഗല്‍സ്വപ്നമുക്തയാം നിന്‍
ഗതിയിലെന്‍ താരം തിളച്ചൊലിക്കും.       



Saturday, January 15, 2011

നോബല്‍സമ്മാന ശാലയില്‍നിന്ന്

-ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട് 

1997 ഒക്ടോബര്‍ 12.
"ഈ മുറിയില്‍ ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി വരാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ടാകട്ടെ എന്ന് ഞാന്‍ ആശംസിക്കുന്നു."
ചരിത്രപ്രസിദ്ധവും പുരാതനവുമായ സ്വീഡിഷ് അക്കാദമിക്കെട്ടിടത്തിലെ,നോബല്‍ സമ്മാനം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നമുറിയില്‍ ഇന്ത്യന്‍എഴുത്തുകാരെ സ്വീകരിച്ച നോബല്‍ക്കമ്മിറ്റി ചെയര്‍മാന്‍ ഷെല്‍ എസ്പ് മര്‍ക്ക് പറഞ്ഞു.
അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ആ മുറിയില്‍ നിന്ന് വീഞ്ഞ് കുടിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:
"സര്‍,ക്ഷമിക്കണം.ഇനി ഒരിക്കലും ഞാന്‍ ഈ മുറിയില്‍ വരില്ല."
"അതെന്താ?"-ഷെല്‍ എസ്പ് മര്‍ക്ക് ചോദിച്ചു.
"എനിക്കൊരിക്കലും നോബല്‍സമ്മാനം കിട്ടില്ല എന്നതുതന്നെ."-ഞാന്‍ ഒരു കവിള്‍ വീഞ്ഞു കുടിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

"ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ദൃഢമായി പ്രവചിക്കാതിരിക്കുകയാണ് നല്ലത് എന്നെനിക്കു തോന്നുന്നു.നിങ്ങള്‍ക്ക് ചെറുപ്പമാണ്.ഒരുപക്ഷേ,ഈ മുറിയില്‍ നോബല്‍സമ്മാനജേതാവായി വന്നുനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഈ വാക്കുകളുടെ പേരില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് പശ്ചാത്തപിക്കേണ്ടിവന്നെന്നു വരാം.അന്ന് ഞാന്‍ ചെയര്‍മാനായി ഉണ്ടാവില്ലെങ്കിലും."-പ്രശസ്ത സ്വീഡിഷ് കവികൂടിയായ ഷെല്‍ എസ്പ്മര്‍ക്ക് പറഞ്ഞു.
"ഇല്ല സര്‍,കിട്ടിയാലും ഞാന്‍ നോബല്‍സമ്മാനം വാങ്ങില്ല."-ഞാന്‍ ദൃഢസ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു.
"എന്തുകൊണ്ട്?നിങ്ങള്‍ സാര്‍ത്രിന്റെ പാത പിന്തുടരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?"-തെല്ല് അത്ഭുതത്തോടെ ഷെല്‍ എസ്പ്മര്‍ക്ക് ചോദിച്ചു.
"ഒരിക്കലുമില്ല.ടോള്‍ സ്റ്റോയി എന്ന മഹാപ്രതിഭയ്ക്ക് നല്‍കാതെ സള്ളി പ്രൂഥോം എന്ന ചെറ്റയ്ക്ക് ആദ്യത്തെ നോബല്‍സമ്മാനം നിങ്ങള്‍ കൊടുത്തില്ലേ?ടോള്‍ സ്റ്റോയിക്കു നല്‍കാത്ത നോബല്‍സമ്മാനം,അദ്ദേഹവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ കൃമിതുല്യനായ ഒരെഴുത്തുകാരനായ എനിക്ക് സ്വീകരിക്കാന്‍ കഴിയുകയില്ല."-എന്റെ പതിവുശൈലിയില്‍ ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.
"നിങ്ങളുടെ ധാര്‍ഷ്ട്യം എനിക്കിഷ്ടമായി.പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു ഘടകം അതിലുണ്ട്.പക്ഷേ,ബാലന്‍,നോബല്‍സമ്മാനവും നല്‍കുന്നത് മനുഷ്യര്‍ തന്നെയാണ്.മനുഷ്യന്റെ എല്ലാ പരിമിതിയും നോബല്‍സമ്മാനത്തിനും ബാധകമാണെന്നോര്‍ക്കണം."-ഷെല്‍ എസ്പ്മര്‍ക്ക് ഗൌരവപൂര്‍വ്വം പറഞ്ഞു."
ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ ആ നോബല്‍ക്കമ്മിറ്റി ചെയര്‍മാന്‍ ചോദിച്ചു:"ബാലന്‍ കേരളത്തില്‍നിന്നല്ലേ?"
"അതെ"-ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
"കമലാദാസിനെ അറിയുമോ?"
"തീര്‍ച്ചയായും.ഞങ്ങള്‍ ഒരേ നഗരത്തിലാണ് താമസിക്കുന്നത്."-ഞാന്‍ അഭിമാനപൂര്‍വ്വം പറഞ്ഞു.
"എന്റെ സ്നേഹിതയാണ് ആ നല്ല എഴുത്തുകാരി."-ഷെല്‍ എസ്പ്മര്‍ക്ക് പറഞ്ഞു.
"കമലാദാസിന് നോബല്‍സമ്മാനം കിട്ടുമോ?"-ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
"കിട്ടണമെന്നാണ് ഒരു സ്നേഹിതന്‍ എന്ന നിലയില്‍ എന്റെ ആഗ്രഹം.പക്ഷേ,അതിനു നടപടിക്രമങ്ങള്‍ ഒരുപാടുണ്ട്.ആല്‍ഫ്രഡ് നോബലിന്റെ വില്‍പ്പത്രത്തിലുള്ള നിര്‍ദ്ദേശം അനുസരിച്ചേ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പ്രവര്‍ത്തിക്കാനാകൂ."-അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു.
"കമലാദാസിനെ കാണുമ്പോള്‍ അവരുടെ സുഹൃത്തും ഒരു എളിയ സ്വീഡിഷ് കവിയുമായ എന്റെ സ്നേഹാന്വേഷണം അറിയിക്കുക."-ഷെല്‍ എസ്പ്മര്‍ക്ക് പറഞ്ഞു.

(ശ്രീ.ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാടിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകളുടെ പുസ്തകമായ 'ചിദംബരസ്മരണ'-യിലെ ഒരു ഭാഗമാണ് ഇത്.)

Monday, March 29, 2010

ആനന്ദധാര

- ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട്

ചൂടാതെ പോയ്‌ നീ നിനക്കായ് ഞാന്‍ ചോര-
ചാറിചുവപ്പിച്ചോരെന്‍ പനീര്‍പ്പൂവുകള്‍...
കാണാതെ പോയ്‌ നീ നിനക്കായി ഞാനെന്‍റെ
പ്രാണന്‍റെ പിന്നില്‍ക്കുറിച്ചിട്ട വാക്കുകള്‍...
ഒന്നുതൊടാതെ പോയീ വിരല്‍ത്തുമ്പിനാല്‍
ഇന്നും നിനക്കായ്ത്തുടിക്കുമെന്‍ തന്ത്രികള്‍.

അന്ധമാം സംവത്സരങ്ങള്‍ക്കുമക്കരെ
അന്തമെഴാത്തതാമോര്‍മ്മകള്‍ക്കക്കരെ
കുങ്കുമം തൊട്ടു വരുന്ന ശരല്‍ക്കാല-
സന്ധ്യയാണിന്നുമെനിക്കു നീയോമനേ.

ദുഃഖമാണെങ്കിലും നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള
ദുഃഖമെന്താനന്ദമാണെനിക്കോമനേ...
എന്നെന്നുമെന്‍ പാനപാത്രം നിറയ്ക്കട്ടെ,
നിന്നസാന്നിദ്ധ്യം പകരുന്ന വേദന.