Thursday, February 11, 2021

നിള






 

- ഗിരീഷ്‌ പുത്തഞ്ചേരി



അമ്മേ... നിളേ... 

നിനക്കെന്തുപറ്റി?

മനസ്സിന്‍റെ-

ജാലകക്കാഴ്ചകള്‍ മങ്ങി...

കണ്ണുനീര്‍ വറ്റി...

പൊള്ളുന്ന നെറ്റിമേല്‍

കാലം തൊടീച്ചതാം

ചന്ദനപ്പൊട്ടിന്‍റെ-

യീര്‍പ്പവും മാഞ്ഞു...


ഓര്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍ നിന്‍റെ

നവയൌവനം, പൂത്ത

പാരിജാതം പോലെ

ഋതുശോഭയാര്‍ന്നതും...

പാലില്‍ക്കുടഞ്ഞിട്ട

തങ്കഭസ്മം പോലെ

പാരം വിശുദ്ധയായ്

നീ പുഞ്ചിരിച്ചതും...


കളിവിളക്കിന്‍റെ

പൊന്‍നാളത്തിനരികത്തു

ശലഭജന്മംപോലെ-

യാടിത്തിമിര്‍ത്തതും...


രാത്രികാലങ്ങളില്‍-

ച്ചാറും നിലാവിന്‍റെ

നീരവശ്രുതിയേറ്റു

പാടിത്തുടിച്ചതും...


ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ നിന-

ക്കന്നത്തെ മിഥുനവും

തുടിമുഴക്കും തുലാ-

വര്‍ഷപ്പകര്‍ച്ചയും...


കൈയിലൊരു മിന്നലിടി-

വാളുമായലറി നീ

കുരുതിക്കു മഞ്ഞളും

നൂറും കലക്കി നീ...


തടമറ്റ വിടപങ്ങള്‍

കടപുഴകി വീഴവേ

സംഹാരരുദ്രയാ-

യെങ്ങോ കുതിച്ചു നീ...


വേനല്‍ക്കാറ്റു-

പാളുന്നു പന്തം പോല്‍...

ഉടയാടയ്ക്കു

തീ പിടിച്ചപോ-

ലെരിയുന്നൂ പകല്‍...


അന്തിമങ്ങുന്നു ദൂരെ

ചെങ്കനലാവുന്നു സൂര്യന്‍...

എന്തിനെന്നമ്മേ നീ നിന്‍

അന്ധമാം മിഴി നീട്ടി-

ക്കൂട്ടിവായിക്കുന്നൂ, ഗാഢ

ശോകരാമായണം?


വരാതിരിക്കില്ല

നിന്‍മകന്‍ രഘുരാമന്‍...

പതിനാലു സംവത്സരം വെന്ത

വനവാസം തീരാറായി!



(മാതൃഭൂമി ബുക്ക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരിയുടെ കവിതകള്‍' എന്ന കൃതിയില്‍ നിന്നുമാണ് ഈ കവിത എടുത്തിരിക്കുന്നത്.)

ശ്രീ.ഷാജികൈലാസ് സംവിധാനം ചെയ്ത് 2000ല്‍ പുറത്തിറങ്ങിയ നരസിംഹം എന്ന സിനിമയുടെ തുടക്കത്തില്‍ ടൈറ്റില്‍സ് കാണിക്കുമ്പോള്‍ ഈ കവിത കേള്‍ക്കാം, ശ്രീ.എം.ജി.രാധാകൃഷ്ണന്‍റെ സംഗീതത്തില്‍, ശ്രീ,കെ.ജെ,യേശുദാസിന്‍റെ ശബ്ദത്തില്‍. എന്നാല്‍ അതില്‍ ചിലയിടങ്ങളില്‍ ചില വാക്കുകള്‍ മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. 

കേള്‍ക്കാം ആ ഗാനം ഇവിടെ

ശ്രീ. എം.ജി.ശ്രീകുമാറിന്‍റെ ശബ്ദത്തിലും അതേ ഗാനം കേള്‍ക്കാം, ഇവിടെ.     

Monday, January 25, 2021

സര്‍ഗ്ഗസമീക്ഷയില്‍ നിന്നും...

 







- അക്ബര്‍ കക്കട്ടില്‍ 


( വടക്കേ കൂട്ടാല നാരായണന്‍കുട്ടി നായര്‍ എന്ന VKNനുമായി നടത്തിയ അഭിമുഖം)    



? താങ്കള്‍ കുഞ്ചന്‍ നമ്പ്യാരുടെ പുനര്‍ജ്ജന്മമാണെന്ന് പറയപ്പെടാറുണ്ടല്ലോ. ഇത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ താങ്കള്‍ക്ക് എന്താണ് തോന്നാറുള്ളത്?

= ഒന്നു തുള്ളാന്‍


? സാഹിത്യത്തില്‍ വന്നത് എങ്ങനെയായിരുന്നു?

= അക്ഷരങ്ങള്‍ വഴി


? ഒരു 'വി.കെ.എന്‍ ശൈലി' ഉണ്ടായതെങ്ങനെയാണെന്ന് പറയാമോ?

= പോക്കറ്റടിച്ചാണ്


? ഹാസ്യം സ്ഥിരമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ആവര്‍ത്തനവിരസത വരില്ലേ? എന്താണനുഭവം? 

= ആര്‍ത്തവം നിന്നു.


? നിത്യജീവിതത്തില്‍ പലരും കാണാത്തത് എഴുത്തുകാര്‍ കാണുന്നു. അവരില്‍ പലരിലും കൂടുതല്‍ ചിലത് താങ്കള്‍ കാണുന്നു. ഈ നിരീക്ഷണ പാടവം ശീലിച്ചെടുത്തതാണോ?

= നാം മുക്കണ്ണനാണ്.


? ദേഷ്യം വന്നപ്പോള്‍ ഭര്‍ത്താവിനോട് തൂങ്ങിച്ചാകാന്‍ പറയുന്ന ഭാര്യ. ഭര്‍ത്താവ് തൂങ്ങിച്ചാവുകയും ചെയ്തു. അപ്പോള്‍ ഭാര്യയുടെ പ്രസ്താവം : 'ആള് പുത്തിമോശക്കാരനാര്‍ന്നൂങ്കിലും ഞാന്‍ പറഞ്ഞതിന് അപ്പറംണ്ടാര്‍ന്നീല്ല മീനാക്ഷ്യേ....അതല്ലേ എനിക്ക് ഒര്ദ്!" - ഈ ഭാര്യയ്ക്ക് മാതൃകയുണ്ടോ?

= മാതൃകാഭാര്യമാരില്ല.


? കഥാന്ത്യത്തില്‍ നല്‍കുന്ന ട്വിസ്റ്റിലൂടെ താങ്കള്‍ ഞങ്ങളെ ഏറെ ചിരിപ്പിക്കുകയും അതിലേറെ ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ട്വിസ്റ്റില്‍ താങ്കള്‍ എത്തുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് 'പ്രേമവും വിവാഹവും' എന്ന കഥയെ ആസ്പദമാക്കി ഒന്നു പറഞ്ഞുതരാമോ?

= ഒലിവര്‍ ട്വിസ്റ്റ്‌ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്.


? പ്രേമം ഹാസ്യത്തില്‍ കലര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ കഥയിലോ സിനിമയിലോ കൂടുതല്‍ ഫലവത്തായത്?

= കഥകളിയില്‍.


? ഹാസ്യത്തിന് കാരിക്കേച്ചറുകള്‍ എത്രമാത്രം പ്രയോജനപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്?

= 'കാരിക്കേച്ചര്‍' എന്നുമതി. വേണ്ടത്ര.


? കഥാപാത്രത്തെ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോഴോ വിവരണത്തിലോ സംഭാഷണത്തിലോ കൂടുതല്‍ ഹാസ്യം കലര്‍ത്താനാവുക?

= ഒരു പാത്രം കഥ എന്നേ പറയാവൂ. നളപാകത്തിന്.


? പാത്രങ്ങള്‍ വലുതാവുമ്പോള്‍ അവ സംഭവങ്ങളെ കടത്തി ഓടാറുണ്ടോ?

= ബാര്‍സിലോണ ഒളിംപിക്സ് കഴിഞ്ഞ് പറയാം.


? 'അതിശയോക്തി' എത്ര മാത്രം ചിരിക്കുപകരിക്കും?

= അല്പോക്തി വരെ.


? ത്രിവിക്രമനുണ്ണി നായരിലെ ചിരിയുടെ അടിസ്ഥാനമെന്തെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ താങ്കള്‍ എന്തു പറയും?

= ഉണ്ണി നായരെപ്പറ്റി ചോദിക്കുന്നവനോട് ഒന്നും പറയില്ല. അവനെ പെരുമാറും.


? ഹാസ്യത്തെക്കുറിച്ച് താങ്കളുടെ സങ്കല്പം?

= അക്ബര്‍ പാദുഷായുടേത്.


? ബുദ്ധിപരമായ ഹാസ്യത്തെ കാണുന്നത്?

= കോങ്കണ്ണു കൊണ്ട്.


? ബൌദ്ധികമായ ആക്ഷേപഹാസ്യം സാധാരണക്കാരന് ഏശുമോ?

= സാധാരണക്കാരനെ പാംപറ.


? വി.കെ.എന്‍-ന്‍റെ രചനകള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ അതിനുമുമ്പ് സാമ്പത്തികശാസ്ത്രവും രാഷ്ട്രീയവും സാഹിത്യവുമൊക്കെ അറിയണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ. എന്താണ് പ്രതികരണം?

= കരണക്കുറ്റിക്ക്.........


? കഥകളില്‍ ഒറ്റവാക്കിലോ വാക്യത്തിലോ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞുപോകുന്നത് ആസ്വാദകന് പൂര്‍ണ്ണമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളാനാകുമോ?

= ആവില്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട.


? 'ഒരു ദിവസത്തെ അത്താത്തുര്‍ക്കായിട്ടെന്തുകാര്യം നങ്ങേം' (നാണ്വാര്). ഇത് ഒരു സാധാരണ വായനക്കാരില്‍ നേരെ ചെല്ലുമോ?

= ചെല്ലുന്നില്ലെങ്കില്‍ ചെല്ലുംപോലെ ചെലുത്തുക.


? ഇതേകഥയില്‍ 'കാളിദാസന്‍ പറഞ്ഞ റൂട്ടിലൂടെയല്ലാതെ കണ്ണീരുകൊണ്ട് വയര്‍ നനയ്ക്കുന്നതില്‍ കവിതയില്ല.വര്‍ഷബിന്ദു, ത്രൂ പ്രോപ്പര്‍ ചാനലിലിറങ്ങി നാഭിയില്‍ നിന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കണം.' - കാളിദാസനെയും ആ സന്ദര്‍ഭത്തെയുമറിയാതെ ഇതെങ്ങനെ ഏശും?

= കാളിദാസനെ വായിച്ചശേഷം മതി വേറെ വല്ലതും വിഴുങ്ങുന്നത്.


? അവന്‍സ്, ഉഷ്ണമാപിനിയമ്മ, ഫംഗസ് നായര്‍ - ഈ പുതിയ ഭാഷ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനു പിന്നില്‍?

= ഉന്മാദം.


? ഇംഗ്ലീഷല്ലാതെ ഫ്രഞ്ച് ഉദ്ധരിച്ച് കാണാറില്ല. ഫ്രഞ്ചറിയാമല്ലോ. പിന്നെ?

= ഫ്രഞ്ചിലെ പണി പഥ്യമല്ല.


? താങ്കളുടെ പയ്യന്‍ വളരെ പോപ്പുലറാണല്ലോ. എന്തായിരിക്കും കാരണം?

= ജനത്തിന്‍റെ ബുദ്ധിമോശം.


? പയ്യനെ ശരിക്കും പിടികിട്ടാന്‍ ആ കഥ മുഴുവന്‍ വായിക്കണ്ടെ?

= പോലീസില്‍ പരാതിപ്പെട്ടാലും മതി.


? പയ്യനു പിന്നിലെ പ്രേരണ? മാതൃക? പ്രോത്സാഹനം?

= കുന്തം, ചുരിക, കുറുവടി.


? പയ്യന്‍ കഥകള്‍ എഴുതുമ്പോള്‍ വല്ല പ്രത്യേക അനുഭൂതിയും?

= ഒരു ഭൂതവുമില്ല.


? പയ്യന്‍ കഥകളിലെന്നപോലെ നോവലിലുള്ള പരസ്പര പൂരകത്വത്തിന് കാരണം?

= ജ്‌ജാരാ ചോദിക്കാന്‍?


? ജനറല്‍ ചാത്തന്‍സും  സര്‍ ചാത്തുവുമൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ തീരാത്ത കഥയാണോ?

= അതെ.


? സര്‍ ചാത്തുവും നാണ്വാരും മറ്റും ശരിക്കുള്ളോരല്ലേ? ആരാണ്?

= വടകരയടുത്തുള്ളവരാണ്.


? മഞ്ചല്‍, ആരോഹണം, സിന്‍ഡിക്കേറ്റ്, ജനറല്‍ ചാത്തന്‍സ് - ഇതില്‍ ഏതു നോവലെഴുതുമ്പോഴാണ് താങ്കള്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ 'പെയിന്‍' എടുത്തത്?

= പേനെടുത്തത് തല ചൊറിഞ്ഞിട്ട്.


? ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ മൂല്യത്തകര്‍ച്ച വിഷയമാക്കുമ്പോള്‍ 'അവസ്ഥകള്‍' ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക മാത്രമല്ലേ താങ്കള്‍ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ? ഒരു പോംവഴിയും നിര്‍ദ്ദേശിക്കാനില്ലേ?

= ആ വഴി ഐ.എം.എഫിന് വിട്ടുകൊടുത്തിരിക്കുകയാണ്.


? തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍ ഏതെങ്കിലും അംശത്തില്‍ ദീര്‍ഘദൃഷ്ടിയില്‍ പിഴവുപറ്റി എന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? ശരിയായി എന്ന അഭിമാനമുണ്ടോ?

= തിരിഞ്ഞുനോക്കാറില്ല.


? താങ്കളുടെ കൃതികള്‍ സൂക്ഷിച്ചുവായിക്കുന്ന ആര്‍ക്കും താങ്കള്‍ ഒരു വലിയ ഭക്ഷണപ്രിയനാണെന്നു തോന്നും. ഇത് ശരിയാണോ? എപ്പോഴെങ്കിലും ഭക്ഷണമില്ലായ്മയോ കഴിച്ചുകൂടായ്മയോ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ?

= ഉറക്കത്തില്‍ പെരുത്ത്.


? താങ്കളുടെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്ക് പൊതുവെ ഭോഗാസക്തി കൂടുതലാണ്. ഇതിന്ന്‍ എന്തായിരിക്കും കാരണം?

= ഷണ്ഡനായതുകൊണ്ട്.


? മാര്‍ക്ക് ട്വയിന്‍, കര്‍ട്ടു വോണ്‍ഗട്ട്, വനഫൂല്‍ ഇവരിലാരോടാണ് കൂടുതല്‍ പ്രിയം? ഇവരോടോ മറ്റാരോടെങ്കിലുമോ മമതാബന്ധം തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? കാരണം?

= പേരുകള്‍ കഴിഞ്ഞോ?


? ചിരിപ്പിക്കുന്ന താങ്കള്‍ക്ക് ദുഃഖങ്ങളില്ലേ?  നിശ്ശബ്ദദുഃഖങ്ങളുടെ ചിരിയാണ് താങ്കളുടെ രചനകള്‍ എന്നുപറഞ്ഞാല്‍?

= പറയുന്നവന്‍റെ ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമാണ്.


? പുതിയ തലമുറയില്‍ ഹാസ്യം നന്നായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ആരെങ്കിലും ഉള്ളതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? പൊതുവെ യുവകഥാകൃത്തുക്കളെക്കുറിച്ച് എന്താണഭിപ്രായം?

= മറ്റു പൈങ്കിളികളെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കരുത്.


? 'വി.കെ.എന്‍ ആരാണ്?' എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ വരുംതലമുറ എങ്ങനെ ഉത്തരം പറയണമെന്നാഗ്രഹം?

= എന്ത് പറഞ്ഞാലും വേണ്ടില്ല.                                             

                                          

(ശ്രീ.അക്ബര്‍ കക്കട്ടില്‍, മലയാളത്തിലെ തന്‍റെ മുന്‍ഗാമികളുമായി നടത്തിയ അഭിമുഖങ്ങളടങ്ങിയ പുസ്തകമാണ് DC Books പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സര്‍ഗ്ഗസമീക്ഷ. സാഹിത്യരംഗത്തെ 23 പ്രമുഖരുടെ അതിരസകരവും വിലയേറിയതുമായ സംഭാഷണങ്ങളാണ് ഈ പുസ്തകത്തിലേത്. ആ പുസ്തകത്തില്‍നിന്നുമാണ് VKNനുമായുള്ള ഈ അഭിമുഖം എടുത്തിരിക്കുന്നത്.)

Saturday, January 16, 2021

കവികള്‍ക്കുപദേശം






- കുമാരനാശാന്‍ 



മലവെള്ളം പോലീയിട കവിതകള്‍

പലവക വന്നു പരന്നു കവിഞ്ഞൊരു

നിലയില്ലാതെ ചമഞ്ഞതു നമ്മുടെ

മലയാം ഭൂമിയെ മുക്കുകയല്ലേ.

അവശതയതുകൊണ്ടണയായ്വ്വാനിനി-

യവരവരളവിതു ചെയ്യണമിത്തിരി

കവികള്‍ക്കുപദേശം ചൊല്‍വതിനിതൊ-

രവസരമെന്നിഹ കരുതീടുന്നേന്‍.

മംഗളമണവതിനരുളുവതാണിതി-

ലുണ്ടൊരഹംകൃതിയോര്‍ത്തല്ലതുമ-

ല്ലാംഗലകവിയാം ഡ്രൈഡന്‍ ചൊല്ലിയ-

തങ്ങിനെതന്നെ പകര്‍ത്തുകയത്രേ.

എഴുതും കൃതികളിലൊക്കെബ്ഭാഷയില്‍

വഴിയാംവണ്ണം ദൃഷ്ടി പതിക്കുവി-

നഴകെഴുമര്‍ത്ഥം വഴി മതിപൊങ്ങിയ

പൊഴുതിലുമണുവളവതു വെടിയായ്വ്വിന്‍

പാരമൊഴുക്കുണ്ടെങ്കിലുമര്‍ത്ഥം

ചേരുന്നേറ്റവുമെങ്കിലുമിഹ കൃതി

നീരസമാമപശബ്ദം തടവുകി-

ലാരിലുമറിക വെറുപ്പുണ്ടാക്കും.

കേള്‍ക്കുന്നവരശ്ലീലമതാമൊരു

വാക്യവുമിങ്ങു സഹിക്കാ കൃതികളില്‍

വായ്ക്കും ശബ്ദാഡംബരവും വക-

വയ്ക്കായ്വ്വിന്‍ കൃത്രിമഭംഗികളും

ചൊല്ലാം ഭാരം ഭാഷാസൗഷ്ഠവ-

മില്ലാതെഴുതിവിടും കവിതകളാല്‍

ഇല്ലൊരു ഗുണവും എന്നല്ല നമുക്കതു

തെല്ലൊരു സുഖവും തരികില്ലറിവിന്‍;

ചിന്തിച്ചീടാന്‍ സമയമെടുക്കാ-

തെന്തും ദ്രുതഗതിയായെഴുതായ്വ്വിന്‍

എന്തിനു വെറുതേ ദ്രുതകവിയാവാന്‍

ചിന്തയിതതിലൊരു കഥയില്ലറിവിന്‍!


('ലീല' എഴുതിയ നോട്ട്ബുക്കില്‍ ആശാന്‍ കുറിച്ചിട്ടിരുന്ന ഒരു തുള്ളല്‍ കൃതിയാണ് 'കവികള്‍ക്കുപദേശം' എന്ന ഈ കവിത. 1912ല്‍ എഴുതിയതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന ഇത് DC Books പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'ആശാന്‍റെ പദ്യകൃതികള്‍' എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ 'ആശാന്‍റെ അറിയപ്പെടാത്ത കവിതകള്‍' എന്ന ഭാഗത്തുനിന്നുമാണ് എടുത്തിരിക്കുന്നത്. ശ്രീ.ജി.പ്രിയദര്‍ശനന്‍ ആണ് സമ്പാദകന്‍.)

Wednesday, December 23, 2020

ഇന്നു മരണദിനം

 







- സുഗതകുമാരി


ഇന്നു മരണദിനം, കുളിപ്പിച്ചു ഞാന്‍

കണ്ണെഴുതിച്ചു പട്ടാടയണിയിച്ചു

പൊന്നുപോല്‍ കൊണ്ടുനടക്കും ശരീരത്തെ-

യെങ്ങോ വലിച്ചെറിയേണ്ട ശുഭദിനം.


പൊള്ളുമോ? ശങ്കിക്കയാണ്, ഹാ നിന്നുള്ളില്‍

വല്ലാതെ കത്തിയെരിഞ്ഞ ചൂടെക്കാളു-

മില്ല ചൂടിന്നീ വിറകിന്, പേടിയു-

ണ്ടല്ലേ? കുഴികുത്തി മൂടിയാലോ?

എന്മനസ്സും  കളയേണമിതോടൊപ്പ-

മിന്നോളമായിരം ബന്ധങ്ങളാല്‍, സ്നേഹ-

മോഹങ്ങളാല്‍, തളയ്ക്കപ്പെട്ടുഴന്നൊരീ-

യാകുലമാകും മനസ്സുകൂടി!

ഉള്ളിലെച്ചാപിള്ള തള്ളയോടൊപ്പമാ-

ണൊന്നിച്ചു മണ്ണിലുറങ്ങിടേണ്ടൂ.


ഈ മഴ ചാറും പുലരിതന്‍ സൌഭഗം!

ഈ നിഴല്‍ക്കാറ്റിന്‍ തരളഭാവം!

ഇന്നീ മരണദിനത്തില്‍ ഞാന്‍ പാടുന്ന-

തിന്നോളമുള്ളതാം രാഗമല്ല,

നോവിന്‍റെ പാട്ടല്ല, പൂവിന്‍റെ പാട്ടല്ല,

രാവിന്‍ കിളിപ്പാട്ടിന്നീണമല്ല.


കയ്പുനിറഞ്ഞ പഴയ ചിരിയുടെ 

വെച്ചുപാട്ടാണ്, കേള്‍ക്കാത്തതാണ്

ആയിരം കണ്ണീര്‍പ്പുഴയിലൂടെക്കാറ്റു

താളം പിടിച്ചു വരുന്നതാണ്.

ആരോ പറഞ്ഞു, 'വെറുതെ കരയൊല്ല

വേഗം മിഴിനീര്‍ സ്വയം തുടയ്ക്ക'

ഏതു കയ്യെത്തുവാന്‍? എന്‍റെ കയ്യല്ലാതെ-

യേതെന്‍റെ കണ്ണീര്‍ തുടച്ചുമാറ്റാന്‍!

പാഴിരുട്ടത്തു ഭയം വായ്‌ തുറക്കുന്ന

രാവിലുപധാനമാക്കിവെയ്ക്കാന്‍!

ഏതു കയ്യു,ണ്ടെന്‍റെ കൈമാത്രം; ആകയാല്‍

പോക, കൈക്കോട്ടായിടട്ടെ കൈകള്‍.


ഏറെ ഹാ! ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭൂമിതന്‍

മാറിലൊരാഴക്കുഴിയൊരുക്കി

ഇത്തിരി വിത്തുകള്‍ സംഗീതവും പ്രേമ-

മുഗ്ദ്ധതയും കാക്കുമെന്‍ മനസ്സും

എന്‍റെ മെയ്യോടൊപ്പമാഴത്തിലാഴത്തി-

ലന്‍പോടടക്കി മണ്ണിട്ടു മൂടാം.


കല്ലൊന്നുപോലുമടയാളമായ് വേണ്ട,

പുല്ലും പടലും വളര്‍ന്നുകൊള്ളും.

പുല്ലുകള്‍ പൂക്കും വെളുത്തമുത്തെന്നപോല്‍

തെല്ലു ചുവന്ന നീള്‍ത്തൂവല്‍ പോലെ!

മങ്ങിയ ചാരച്ചിറകു വിറപ്പിച്ചു

കുഞ്ഞുശലഭങ്ങള്‍ വന്നുകൊള്ളും!

ഇന്നു മരണദിനം; കുഴികുത്തുവാ-

നെന്നുടെ കൈതന്നെ വേണമല്ലോ.


(1993ല്‍ രചിച്ച ഈ കവിത, D C ബുക്ക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'സുഗതകുമാരിയുടെ കവിതകള്‍ സമ്പൂര്‍ണം' എന്ന കൃതിയില്‍നിന്നുമെടുത്താണ് ഇവിടെ ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നത്) 

Tuesday, October 27, 2020

വൃക്ഷം









- വയലാര്‍ രാമവര്‍മ്മ 



മരമായിരുന്നൂ ഞാന്‍ 

   പണ്ടൊരു മഹാനദി-

ക്കരയില്‍; നദിയുടെ

   പേരു ഞാന്‍ മറന്നുപോയ്‌.

നയിലോ, യൂഫ്രട്ടീസോ

   യാങ്ങ്‌റ്റ്സിയോ യമുനയോ

നദികള്‍ക്കെന്നെക്കാളു-

   മോര്‍മ്മ കാണണ;മവര്‍

കഴലില്‍ ചിറകുള്ള

   സഞ്ചാരപ്രിയര്‍, നില-

ത്തെഴുതാന്‍ പഠിച്ചവര്‍,

   പറയാന്‍ പഠിച്ചവര്‍!


ഒന്നുമാത്രമുണ്ടോര്‍മ്മ;

   പണ്ടേതോ ജലാര്‍ദ്രമാം

മണ്ണിന്‍റെ തിരുനാഭി-

   ച്ചുഴിയില്‍ കിളിര്‍ത്തു ഞാന്‍!

കാലത്തിന്‍ വികസിക്കും

   ചക്രവാളങ്ങള്‍ തേടി

ഗോളകോടികള്‍ പൊട്ടി-

   ച്ചിതറിപ്പറക്കുമ്പോള്‍,

താരകാന്തരക്ഷീരപഥങ്ങള്‍

   സ്പെയ്സില്‍ വാരി-

വാരി വര്‍ഷിക്കും ജീവ-

   ജ്വാലകള്‍ തേടിത്തേടി.


എന്നിലായിരം കൈകള്‍

   മുളച്ചൂ; നഭസ്സിന്‍റെ

സ്വര്‍ണ്ണകുംഭങ്ങള്‍ വാങ്ങി-

   ക്കുടിച്ചു ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍!

പച്ചിലകളാലെന്‍റെ

   നഗ്നത മറച്ചു ഞാന്‍ 

സ്വച്ഛശീതളമായ

   മണ്ണില്‍ ഞാന്‍ വേരോടിച്ചു!

അസ്ഥികള്‍ പൂത്തു മണ്ണി-

   ന്നടിയിലിണചേര്‍ന്നു

നഗ്നരാമെന്‍ വേരുകള്‍ 

   പ്രസവിച്ചെഴുന്നേറ്റു!

മുലപ്പാല്‍ നല്‍കീ, നീല-

   പ്പൂന്തണല്‍ പുരകെട്ടി

വളര്‍ത്തീ, കുഞ്ഞുങ്ങളെ,

   വംശം ഞാന്‍ നിലനിര്‍ത്തീ.


ഇടത്തും വലത്തും നി-

   ന്നൃതുകന്യകള്‍ താലം

പിടിക്കും തേരില്‍, തിര-

   ക്കിട്ട യാത്രയില്‍പോലും.

ഒരു കാല്‍ക്ഷണം മുമ്പില്‍

   നില്‍ക്കാതെ, ചിരിക്കാതെ

ഒരു പൂമേടിക്കാതെ

   പോവുകില്ലെന്നും, കാലം!


വനദേവതയുടെ

   പുഷ്പമേടയില്‍ നിന്നോ

വസന്തസരോജത്തിന്‍ 

   പൊന്നിതള്‍ക്കൂട്ടില്‍ നിന്നോ 

പീലിപ്പൂംചിറകുള്ള

   രണ്ടിളം കിളികളെന്‍

തോളത്തു പറന്നിരു-

   ന്നൊരുനാ,ളെന്തോ പാടി!


കാതോര്‍ത്തുനിന്നൂ ഞാനും

   പൂക്കളു;മാപ്പാട്ടിന്‍റെ

ചേതോഹാരിയാം ഗന്ധം

   ഞങ്ങളില്‍ നിറയുമ്പോള്‍,

ഞാനറിയാതെ പൂക്കള്‍

   തേന്‍ ചുരത്തിപ്പോയ്, എന്‍റെ

താണചില്ലയില്‍ കാറ്റില്‍

   കിളികളൂഞ്ഞാലാടി.

എന്നിലക്കൈകള്‍ 

   കിളിക്കൂടുകളായീ; അന്ത-

രിന്ദ്രിയങ്ങളില്‍ മൌന-

   സംഗീതം കുളിര്‍കോരി.

ഉറക്കെപ്പാടാന്‍ തോന്നീ,

   പാട്ടുകളെന്നാത്മാവി-

ന്നറകള്‍ക്കുള്ളില്‍ കിട-

   ന്നങ്ങനെ ശ്വാസംമുട്ടീ!


അന്നൊരു ശരല്‍ക്കാല-

   പൌര്‍ണമിയൊഴുക്കിയ

ചന്ദനപ്പുഴ നീന്തി-

   ക്കടന്നു നടന്നൊരാള്‍, 

സൌമ്യഭാവനാ,യെന്‍റെ-

   യരികത്തെത്തീ, സ്വര്‍ഗ്ഗ

സൌകുമാര്യങ്ങള്‍ കട-

   ഞ്ഞെടുത്ത ശില്‍പ്പംപോലെ!


ആയിരം മിഴിപ്പൂക്കള്‍

   കൊണ്ടു ഞാനാ സൌന്ദര്യ-

മാസ്വദിക്കുമ്പോള്‍, എന്നെ

   രോമാഞ്ചം പൊതിയുമ്പോള്‍,

മറ്റൊന്നുമോര്‍മ്മിക്കാതെ

   നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, എന്‍ കൈക്കൊരു

വെട്ടേറ്റു; മുറി,ഞ്ഞതു

   തെറിച്ചുവീണൂ മണ്ണില്‍!

ഞെട്ടിപ്പോയ്, അസഹ്യമാം

   നൊമ്പരം കൊ, ണ്ടെന്‍ നെഞ്ചു

പൊട്ടിപ്പോയ്, കണ്ണീര്‍ക്കണ്ണൊ-

   ന്നടച്ചു തുറന്നൂ ഞാന്‍!


നിര്‍ദ്ദയമവനെന്‍റെ-

   യൊടിഞ്ഞ കയ്യും കൊണ്ടു

നില്‍ക്കുന്നൂ; ഞെരിച്ചെനി-

   ക്കവനെക്കൊല്ലാന്‍ തോന്നി!

പിച്ചളപ്പിടിയുള്ള

   കത്തിയാലവനെന്‍റെ

കൊച്ചുകൈത്തണ്ടിന്‍ വിരല്‍-

   മൊട്ടുകളരിയുന്നൂ!

മുത്തുകെട്ടിയ മൃദു-

   സ്മേരവുമായെന്‍, എല്ലു

ചെത്തിയും മിനുക്കിയും

   ചിരിച്ചു രസിക്കുന്നൂ!


അപ്പോഴും പ്രാണന്‍ വിട്ടു-

   പോകാതെ പിടയുമെ-

ന്നസ്ഥിയിലവന്‍ ചില

   നേര്‍ത്ത നാരുകള്‍ കെട്ടി

നീണ്ട കൈനഖം കൊണ്ടു

   തൊട്ടപ്പോള്‍, എവിടന്നോ

നിര്‍ഗ്ഗളിക്കുന്നൂ നാദ-

   ബ്രഹ്മത്തിന്‍ കര്‍ണ്ണാമൃതം!


എന്‍റെ മൌനത്തിന്‍ നാദം,

   എന്‍റെ ദുഃഖത്തിന്‍ നാദം,

എന്‍റെ സംത്രാസത്തിന്‍റെ-

   യേകാന്തത്തുടിതാളം

അടഞ്ഞു കിടന്നൊരെ-

   ന്നാത്മാവിന്‍ ഗര്‍ഭഗൃഹ-

നടകള്‍ തുറക്കുമാ

   ദിവ്യമാം നിമിഷത്തില്‍, 

ഉറക്കെപ്പാടീ ഞാനാ

   വീണയിലൂടേ; കോരി-

ത്തരിച്ചുനിന്നൂ ഭൂമി,

   നമ്രശീര്‍ഷയായ് മുന്നില്‍!


മരത്തിന്‍ മരവിച്ച

   കോടരത്തിലും, പാട്ടി-

ന്നുറവ കണ്ടെത്തിയോ-

   രാ ഗാനകലാലോലന്‍

ശ്രീ സ്വാതിതിരുനാളോ,

   ത്യാഗരാജനോ, ശ്യാമ-

ശാസ്ത്രിയോ, ബിഥോവനോ,

   കബീറോ, രവീന്ദ്രനോ?


(1975ലെ ജനയുഗം ഓണം വിശേഷാല്‍പ്രതിയില്‍ വന്ന ഈ കവിതയാണ് അദ്ദേഹം അവസാനം എഴുതിയ  കവിത. 

'വയലാര്‍ രാമവര്‍മ്മയുടെ കവിതകള്‍' എന്ന സമാഹാരത്തില്‍ നിന്നാണ് ഇതിവിടെ എടുത്തിരിക്കുന്നത്.)

IMAGE Ⓒ Artsaus (painting : RIVERSIDE GUMS) 

Thursday, October 15, 2020

കരതലാമലകം






- അക്കിത്തം അച്യുതന്‍ നമ്പൂതിരി


ഈ യുഗത്തിന്‍റെ പൊട്ടിക്കരച്ചിലെന്‍

വായില്‍നിന്നു നീ കേട്ടുവെന്നോ സഖീ?

ഒരു യുഗത്തിന്‍റെ വൈരൂപ്യദാരുണ-

ഛായയെന്‍ കണ്ണില്‍ കണ്ടുവെന്നോ സഖീ?

ഈ യുഗത്തിന്‍റെ ദുര്‍ഗന്ധമെന്‍ ശ്വാസ-

വായുവിങ്കല്‍ നിന്നുള്‍ക്കൊണ്ടു നീയെന്നോ?

ഈ യുഗത്തിന്‍റെ ഞെട്ടിത്തെറിക്കലെന്‍-

സ്നായുവില്‍നിന്നു നിന്‍ നെഞ്ചറിഞ്ഞെന്നോ?       

നീയഹോ രുചിച്ചാളെന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ നി-

ന്നീയുഗത്തിന്‍റെ കയ്പുമെന്നോ സഖീ?


എങ്കില്‍ ഞാനീബ്ഭയങ്കര യാഥാര്‍ത്ഥ്യ-

മെന്തിനിന്നിയും മിണ്ടാതിരിക്കുന്നു?

ഹന്ത, 'ഗൃഭ്ണാമിതേ സൌഭഗത്വായ

ഹസ്ത'മെന്നു ഞാന്‍ പണ്ടു ജപിച്ചപ്പോള്‍

നിന്‍റെ കയ്യെന്‍റെ കയ്യാല്‍ ഗ്രഹിച്ചപ്പോ-

ളെന്‍റെ ദേഹം വിയര്‍ത്തുപോയോമനേ!


പൂവുപോലെ പരിശുദ്ധമായ നിന്‍-

ജീവിതത്തിന്‍ മൃദുലദളങ്ങളില്‍ 

ഞാനറിയാതെയെന്‍ ചളിക്കൈ നഖ-

പ്രീണനം കൊണ്ടു വാറിക്കളഞ്ഞാലോ?

ആ വിയര്‍പ്പിന്‍റെ തുള്ളിയുണ്ടിന്നുമെ-

ന്നാത്മശക്തിതന്‍ മുത്തുക്കിരീടമായ്,

ഉജ്ജ്വലപ്രഭ തൂകിത്തിളങ്ങുന്നി-

തുഗ്രമാമെന്നബോധാന്ധകാരത്തില്‍.


ഈയനുഗ്രഹമില്ലായിരുന്നെങ്കി-

ലീഷലെന്നിയേ ചൊല്ലേണ്ടി വന്നേനേ.

പണ്ടു 'ഗൃഭ്ണാമി' ചൊല്ലി നിന്‍ കൈമലര്‍-

ച്ചെണ്ടു കയ്യിലുടക്കിയ പൂരുഷന്‍,

ഏതമൂല്യ സ്യമന്തകരത്നവു-

മേതപൂര്‍വ്വ സൌഗന്ധികപുഷ്പവും

നേടുമെന്നു പെരുമ്പറ താക്കുന്ന

മൂഢതയാല്‍ കവചിതപ്രത്യയന്‍,

നൂറുവട്ടം ദഹിച്ചു കഴിഞ്ഞതിന്‍

ചാരമാണിന്നു നിന്‍മുമ്പില്‍ നില്‍പവന്‍.


അന്നുപാടിയ പാട്ടുകള്‍ പാടുവാ-

നന്നു ചൊല്ലിയ നര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചൊല്ലുവാന്‍

അന്നുതൂകിയ പുഞ്ചിരി തൂകാനു-

മിന്നെനിക്കു പടുത്വമില്ലോമനേ!

ഇന്നു കണ്ണീരില്‍ നിഷ്പന്ദവൃത്തിയാം

കണ്ണുകൊണ്ടറിയുന്നു ഞാന്‍ സുസ്പഷ്ടം.

എന്‍റെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന നെല്ലിക്ക-

യെന്നപോലീപ്രപഞ്ചം മുഴുവനും.

ഇച്ചെറുഫലം കുത്തിച്ചതയ്ക്കാനോ

ഇച്ചെറുഫലം വെട്ടിപ്പൊളിയ്ക്കാനോ

ഇല്ലെനിക്കു കരുത്തീ ഫലത്തിന്മേല്‍

പല്ലുകൊണ്ടൊന്നു പോറുവാന്‍ പോലുമേ.


നേരുതാ,നൊറ്റക്കാലടിവെപ്പില്‍ ഞാന്‍

പാരിതൊട്ടുക്കളന്നിട്ടുമുണ്ടാവാം.

ആഴിയൊട്ടുക്കോരൊറ്റക്കുടന്നയി-

ലാക്കി ഞാ,നാചമിച്ചിട്ടുമുണ്ടാവാം.

എങ്കിലും സഖീ, രാത്രികളില്ലാത്ത

ചെങ്കനലുചൊരിയും മിഹിരനില്‍,

രിക്തവാതമാമീ ബഹിരാകാശ-

വിപ്രവാസദുഃഖത്തില്‍ വെന്തെന്‍ ജഡം

എത്രമാത്രം വിലക്ഷണമായിട്ടു-

ണ്ടെന്നറിയുന്നു ഞാന്‍ മാത്രമോമനേ!


ചാരമാമെന്നെ കര്‍മ്മകാണ്ഡങ്ങളില്‍

ധീരനാക്കുന്നതെന്തൊക്കെയാണെന്നോ?

നിന്‍റെ രൂപവും വര്‍ണ്ണവും നാദവും

നിന്‍റെ പൂഞ്ചായല്‍ തൂകും സുഗന്ധവും.

നിന്നിലെന്നും വിടരുമനാദ്യന്ത-

ധന്യചൈതന്യ നവ്യപ്രഭാതവും.

നിന്‍ തളര്‍ച്ചയും നിന്നശ്രുബിന്ദുവും

നിന്‍റെ നിര്‍മ്മല പ്രാര്‍ത്ഥനാഭാവവും. 


[ ഈ കവിത അക്കിത്തം ചൊല്ലുന്നത് ഇവിടെ കേള്‍ക്കാം.                              youtube Ⓒ ഇറയം ]

image Ⓒ manoramaonline

Sunday, October 11, 2020

വൃത്തം






- ചങ്ങമ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള 


ആ നല്ല കാലമന്നര്‍പ്പണം ചെയ്തതെ-

ന്താനന്ദരംഗങ്ങളായിരുന്നൂ, സഖി!

മാരിവില്‍ മാതിരി പെട്ടെന്നവയൊക്കെ

മായുമെന്നന്നാരറിഞ്ഞിരുന്നൂ, സതി!

കഷ്ടം, ജലാര്‍ദ്രമായ്ത്തീരുന്നൂ, കണ്‍കളാ

നഷ്ടോത്സവത്തിന്‍ സ്മൃതികളിലിപ്പൊഴും!


ആവര്‍ത്തനത്തിനുമാവാതെ കാലമാ-

മാവര്‍ത്ത,മയ്യോ, വിഴുങ്ങുന്നു സര്‍വ്വവും!

മാറിമറയുമവയെ നാം നിഷ്ഫലം

മാടിവിളിപ്പൂ മമതയാല്‍പ്പിന്നെയും

എത്തായ്കി,ലെല്ലാം നശിച്ചു പോയെന്നോര്‍ത്തു

ചിത്തം തകര്‍ന്നുടന്‍ കണ്ണീര്‍ പൊഴിപ്പു നാം

വസ്തുസ്ഥിതികള്‍ത,ന്നാന്തര യാഥാര്‍ത്ഥ്യ-

മെത്തിപ്പിടിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കായ്ക കാരണം,

എപ്പൊഴും ദുഃഖത്തിനല്ലാതെ മാര്‍ഗ്ഗമി-

ല്ലിപ്പാരിലെന്നോര്‍ത്തടിയുന്നിതല്ലില്‍ നാം!


ഒന്നിനൊന്നായൊക്കെ മാഞ്ഞുപോ,മെങ്കിലു-

മൊന്നും ജഗത്തില്‍ നശിക്കില്ലൊരിക്കലും.

ഹാ, പരിണാമവിധിക്കു വിധേയമായ്

രൂപാന്തരങ്ങളെ പ്രാപിപ്പതെന്നിയേ

എന്തുണ്ടുലകില്‍ നശിപ്പതെന്നേക്കുമാ-

യെന്തിനു പിന്നെപ്പരിതപിക്കുന്നു നാം?

കാലസ്രവന്തിതന്‍ ദുര്‍വ്വാരകല്ലോല-

മാലയില്‍ത്തത്തിത്തളര്‍ന്നലഞ്ഞങ്ങനെ,

പ്രജ്ഞയ്ക്കിരുട്ടെന്നു തോന്നുന്നതാകുമോ-

രജ്ഞാതരംഗത്തിലെത്തുന്നതെന്നിയേ,

എന്തുണ്ടു നഷ്ടപ്പെടുന്നതെന്നേക്കുമാ-

യെന്തിനു പിന്നെപ്പരിഭ്രമിക്കുന്നു നാം?


ജീവിതവ്യാസം ചുരുങ്ങിച്ചുരുങ്ങി,യ-

ക്കേവലത്വത്തിന്‍റെ കേന്ദ്രത്തിലെത്തുവാന്‍, 

കര്‍മ്മമല്ലാതില്ല മാര്‍ഗ്ഗ,മിന്നാകയാല്‍-

ക്കര്‍മ്മത്തെയാദ്യം പവിത്രീകരിക്ക നാം

മൃണ്മയമാകുമിക്കോവിലില്‍, ഭക്തിയാര്‍-

ന്നുണ്മയില്‍ച്ചിന്മയദ്ധ്യാനനിര്‍ല്ലീനയായ്

ആവസിപ്പൂ ജീവയോഗിനി, വെണ്മല-

രാവട്ടെ കര്‍മ്മങ്ങ,ളര്‍ച്ചനയ്ക്കപ്പൊഴും!

എങ്കില്‍ ക്ഷണപ്രഭാചഞ്ചലസ്വപ്‌നങ്ങള്‍

സങ്കടമേകുകി,ല്ലാശ്വസിക്കൂ, സഖി!

ജന്മാന്തരങ്ങളില്‍പ്പണ്ടുമിതുവിധം

നമ്മളൊരുമിച്ചിരുന്നൊരാ വേളയില്‍,

അന്നു നാം കണ്ടൊരപ്പൊന്നിന്‍കിനാക്കള-

ല്ലിന്നുമണഞ്ഞതെന്നാരറിഞ്ഞൂ, സതി!

ഇന്നവ മാഞ്ഞു മറഞ്ഞതു കണ്ടിട്ടു

ഖിന്നയാകായ്,കവ വന്നിടും പിന്നെയും!

വര്‍ത്തമാനം ഭൂതമായ് സ്വയം മാറുന്നു

വര്‍ത്തമാനത്തിലണയുന്നു ഭാവിയും

ഭൂതങ്ങള്‍ ഭാവിയായ് മാറുന്നി,താബ്ഭാവി

ഭൂതമായ്ത്തീരുന്നു വര്‍ത്തമാനം വഴി

വൃത്തമാണേവം സമസ്തവും- പോയവ-

യെത്തും, മറഞ്ഞുപോം നില്‍പ്പവയൊക്കെയും!


രാവും പകലും, യഥാര്‍ത്ഥത്തി,ലൊന്നുപോ-

ലാവശ്യമാണിജ്ജഗത്തിനെന്നോര്‍ക്ക നീ.

വേണമിരുട്ടും വെളിച്ചവും- ജീവിത-

മാണെങ്കില്‍, വേണം ചിരിയും കരച്ചിലും!

ഇല്ല നിയതിക്കു പക്ഷപാതം, പാഴി-

ലല്ലല്‍പ്പെടുന്നതെന്തി,ന്നാശ്വസിക്കു നീ!

നീ വിശ്വസിക്കൂ നിയതിയില്‍- നിശ്ചയം

നീറും ഹൃദയം ചിരിക്കുമെന്നെങ്കിലും!.... 


(1944 മെയ് 17നാണ് ചങ്ങമ്പുഴ ഈ കവിത എഴുതുന്നത്.

ഗ്രീന്‍ ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച, 'പ്രൊഫസര്‍ എം കെ സാനു തിരഞ്ഞെടുത്ത പ്രിയകവിതകള്‍' എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നുമാണ് ഈ കവിത എടുത്തിരിക്കുന്നത്.)

image Ⓒ Genady (Painting: CIRCLE OF LIFE)